Mlungisi Cele, Direkteur-Generaal van die Departement van Wetenskap, Tegnologie en Innovasie, het tydens die 19de Pujiang Innovasie Forum in Sjanghai, China, gepraat oor die uitdagings wat Suid-Afrika in die gesig staar met die finansiering van wetenskaplike projekte. Cele het beklemtoon dat baie projekte nie kan vorder nie, selfs nadat hulle vroeë befasiëringsfases bereik het, weens 'n gebrek aan verdere fondse. Die forum, wat van 11 tot 14 September plaasvind, dien as platform vir hierdie besprekings.
"Die uitdaging in Suid-Afrika is dat baie projekte nie kan vorder nie," het Direkteur-Generaal Cele gesê. "Sommige mag die vroeë stadiums van finansiering bereik, maar hulle kan nie die befondsing verkry wat nodig is om verder te beweeg nie." Hy het bygevoeg dat dit 'n "massiewe inspuiting van befondsing" vereis. Volgens Cele moet die staat bereid wees om te belê in hoërisiko-inisiatiewe en -projekte, terwyl dit ook private sektor-beleggings lok. "Dit is die tweeledige strategie: meer belegging van die regering verkry, terwyl ons ook kapitaal van ons besighede en plaaslike maatskappye lok," het Cele verduidelik.
Die "Doodvallei" van Kommersialisering
Mlungisi Cele het die moeilike oorgang van die laboratorium na die ekonomie beskryf as die “doodvallei”, wat die kritieke fase aandui waar wetenskaplike innovasies sukkel om kommersiële lewensvatbaarheid te bereik weens 'n gebrek aan befondsing. Hy het beklemtoon dat hierdie stadium dikwels te duur is vir projekte om op hul eie te oorleef. “Ons moet private belegging aanmoedig in die stadium wanneer projekte nog nie aantreklik is vir konvensionele beleggers nie. Hierdie stadium is redelik duur, en daarom het ons die private sektor nodig om met ons saam te werk,” het Cele gesê.
'n Groter finansiële bydrae van die regering, tesame met verhoogde private belegging, word as 'n “tweeledige strategie” beskryf om Suid-Afrikaanse innovasies vorentoe te dryf. Cele het verduidelik dat die staat bereid moet wees om in hoërisiko-inisiatiewe en -projekte te belê. “Die staat moet bereid wees om te belê in inisiatiewe en projekte wat hoë risiko inhou. Dit moet vreesloos wees terwyl dit ook private sektor-belegging lok,” het hy bygevoeg. Hy het verder gesê: “Dit is die tweeledige strategie: meer belegging van die regering verkry, terwyl ons ook kapitaal van ons besighede en plaaslike maatskappye lok.”
China se Voorbeeld en Geopolitieke Realiteite
Die opbou van kapasiteit om plaaslik ontwikkelde tegnologieë te finansier en te kommersialiseer, is volgens Cele 'n kwessie van nasionale soewereiniteit. Hy het benadruk dat Suid-Afrika kan leer uit China se vermoë om wetenskaplike navorsing, industriële ontwikkeling en belegging deur die private sektor te verbind. Hierdie verbinding is noodsaaklik vir volhoubare groei.
China het intussen sy verbintenis herbevestig om samewerking met Suid-Afrika op die gebied van wetenskap, tegnologie en innovasie te versterk. Hierdie verbintenis kom te midde van 'n groeiende behoefte aan plaaslike selfstandigheid in wetenskaplike ontwikkeling. Die belangrikheid van sulke internasionale vennootskappe word onderstreep deur die geopolitieke realiteite wat Suid-Afrika in die gesig staar.
'n Voorbeeld hiervan is die onttrekking van sekere finansiering deur die Verenigde State van Amerika, wat navorsing oor MIV en ander siektes direk geraak het. Sulke gebeure beklemtoon die noodsaaklikheid vir Suid-Afrika om sy eie finansiële en strategiese vermoëns te versterk om nie afhanklik te wees van eksterne faktore nie. Hierdie situasie beklemtoon die oproep vir gesamentlike finansiering en strategiese binnelandse investering.
Die "Tweelingstrategie" vir Innovasie
Om die gaping in kommersialisering te oorbrug, sal vereis dat die regering en die private sektor die koste en risiko van die ontwikkeling van nuwe tegnologieë deel. Hierdie benadering is noodsaaklik om wetenskaplike deurbrake suksesvol van laboratoriums na die mark te bring, veral gedurende die kritieke “doodvallei”-fase waar projekte dikwels struikel weens 'n gebrek aan befondsing. Die gedeelde verantwoordelikheid sal help om die finansiële las te verlig en die lewensvatbaarheid van innoverende inisiatiewe te verseker, wat uiteindelik Suid-Afrika se tegnologiese onafhanklikheid versterk.
Die Minister is tans besig met die ontwikkeling van 'n gekoördineerde benadering om 'n wetenskap-, tegnologie- en innovasie-agenda daar te stel. Mlungisi Cele het benadruk dat hierdie agenda Suid-Afrika in staat sal stel om op sy eie voete te staan. “Die Minister is besig om 'n gekoördineerde benadering te vestig vir die opstel van 'n wetenskap-, tegnologie- en innovasie-agenda wat ons in staat sal stel om op ons eie te staan,” het Cele gesê. Hierdie strategiese raamwerk is daarop gemik om plaaslike innovasie te stimuleer en die land se vermoë om sy eie wetenskaplike en tegnologiese toekoms te beheer, te verbeter.
Nasionale Soewereiniteit en Toekomsplanne
Die staat het 'n spesifieke verantwoordelikheid om innovasies te ondersteun wat strategies belangrik is, maar deur konvensionele beleggers as te riskant beskou word. Mlungisi Cele, Direkteur-Generaal van die Departement van Wetenskap, Tegnologie en Innovasie, het benadruk dat hierdie benadering noodsaaklik is om Suid-Afrika se wetenskaplike en tegnologiese onafhanklikheid te verseker. Die Minister is tans besig met die ontwikkeling van 'n gekoördineerde agenda vir wetenskap, tegnologie en innovasie. Hierdie agenda sal Suid-Afrika in staat stel om "op sy eie te staan," het Cele bygevoeg. Dit is 'n strategiese raamwerk wat daarop gemik is om plaaslike innovasie te stimuleer en die land se vermoë te verbeter om sy eie wetenskaplike en tegnologiese toekoms te beheer, weg van eksterne afhanklikhede.
